Mensen die in armoede leven hebben te maken met veel vooroordelen. Geregeld krijgt deze kwetsbare groep te horen dat ‘het hun eigen schuld is’, dat ze ‘maar moeten gaan werken’ of dat ze ‘lui zijn’. Ik ben van mening dat het niet zo zwart-wit is. Tijdens mijn studie Sociologie ben ik steeds meer in aanraking gekomen met armoede in Nederland, waarbij ik in mijn afstudeeronderzoek me gefocust heb op de schuldenproblematiek. En geloof me: die vooroordelen doen totaal geen recht aan de realiteit.
Schaarste
De vooroordelen over armoede zijn vrij hardnekkig. Heel lang werd het standpunt ingenomen dat mensen zelf weer uit hun armoedesituatie konden komen en hoewel dit idee past bij het behouden van autonomie, is het niet realistisch. Het is namelijk heel lastig zelf uit armoede te komen. Wanneer iemand geldproblemen heeft, ervaart diegene een schaarste (namelijk: het gebrek aan geld). Hierdoor wordt de aandacht van diegene daar constant naartoe getrokken. Het wordt daardoor lastiger om rationele beslissingen te maken. De beslisvaardigheid ligt, door de schaarste, dus onder druk. Je zou het kunnen vergelijken met honger hebben: als je honger hebt, is het lastig om je gedachten op iets anders te richten. De honger (of schaarste) is op de achtergrond eigenlijk altijd aanwezig. De schaarste maakt logisch nadenken, problemen oplossen en informatie onthouden moeilijker.
Lees het volledige artikel op de website van binnenlandsbestuur.nl:
