In mijn huis heb ik verschillende schilderijen of kunstwerken hangen. Zo is er een schilderij in roze en oranje met daarop twee jonge vrouwen. De titel van het werk is Les jeunes et la tendresse, de jeugd en de tederheid. Ooit gekregen van de kunstenares in een tijd waarin er weinig tederheid in mijn leven was. Het werk zeul ik al bijna dertig jaar met me mee. Vond ik het eerst gewoon mooi en bijzonder om een schilderij te hebben, nu fungeert het als een herinnering aan de weg die ik heb afgelegd.
Wanneer ik er nu naar kijk, zie ik naast de afbeelding ook alle wanden waar het ooit heeft gehangen, alle tranen die ik heb geschreid, alle keren dat ik in wanhoop op mijn knieën viel en mij wendde tot de Heer. Door de tijd heen heb ik geleerd om met meer compassie naar mijn jongere ik te kijken.
Helaas is het niet iedereen gegeven om een blik van compassie te treffen. De mannen die ik op straat zie, bedelend om lege blikjes of flesjes, ontvangen naast de aalmoezen ook verstarde schouders, een wegkijkende bestuurder of een onomwonden negeren.
Lees het volledige artikel op de website van de dekanttekening.nl:
