web analytics

De armoede maakt van mijn digitale alter ego in rap tempo een schurk

De armoede maakt van mijn digitale alter ego in rap tempo een schurk

Beeld ter illustratie gemaakt met Co-pilot.

Laat mij elke zomer één column schrijven over mijn computerspelletjes. Deze vakantie struin ik door middeleeuws Tsjechië in Kingdom Come: Deliverance II. Ik ben in de huid gekropen van een reizende adellijke gezant, maar mijn konvooi is aangevallen door bandieten.

Nu ben ik de enige overlevende – zonder paard en zwaard, zonder bed, bad en brood. Niemand gelooft mijn verhaal en dus moet ik zien te overleven als naamloze, stinkende bedelaar aan de zelfkant van een genadeloze maatschappij.

Innerlijke moraalridder
Normaal gesproken probeer ik dit soort spellen zo ethisch mogelijk te spelen. Een rollenspel is immers een spiegel van het echte leven. Mijn innerlijke moraalridder begeeft het echter al vrij snel. Als je niets te eten hebt en je hoofd nergens te rusten kunt leggen omdat niemand je vertrouwt, begint het dievenpad te lonken.

“You can have your principles when you’ve got a bellyful”, hoorde ik in de geweldige musical Hadestown die momenteel in Theater Carré in Amsterdam te zien is. Het is ook een van de uitgangspunten van het Leger des Heils: er valt pas echt met iemand te praten als diens maag fatsoenlijk gevuld is.

Lees de complete column op de website van Trouw:

De armoede maakt van mijn digitale alter ego in rap tempo een schurk

Lees ook:

Share This