Gemeenten stellen vaker limieten aan aantal arbeidsmigranten

Beeld: AI gegenereerde foto, ter illustratie.

Steeds meer Nederlandse gemeenten stellen grenzen aan het aantal arbeidsmigranten dat er mag wonen, of overwegen dit te doen. De gemeenten die een maximum hanteren, doen dit vooral wegens zorgen over leefbaarheid, sociale cohesie en druk op de woningmarkt.

Dat blijkt uit een onderzoek onder 157 gemeenten door EenVandaag. Dertien gemeenten blijken al een maximum te hebben ingesteld voor het aantal arbeidsmigranten. Elf andere overwegen om dat te doen. In 2020 meldde de NOS nog dat slechts drie gemeenten zo’n limiet hadden.

Verschillende benaderingen voor limiet
Een deel van de dertien gemeenten bepaalt de limiet aan de hand van een maximaal percentage ten opzichte van het aantal inwoners. Zo wil het Limburgse Peel en Maas dat maximaal 10 procent van het totale aantal inwoners uit arbeidsmigranten bestaat. Dit maximum is inmiddels bereikt. Andere gemeenten, zoals Altena, bepalen hun maximum aan de hand van het aantal beschikbare huisvestingsplekken. In de gemeente Hengelo is er gekozen voor een pilot waarbij er woonruimte is voor maximaal 750 arbeidsmigranten.

Lees het volledige artikel op de website van gemeente.nu:

Lees verder