Binnen zitten mensen ingepakt in dikke jassen, sjaals en mutsen. De een ligt voorovergebogen over de tafel, op zoek naar een paar minuten slaap. De ander eet zwijgend een boterham op een van de vele plastic stoelen in de ruimte.
Alles om warm te blijven
Een van hen is Hakim. Met een warme beker koffie in zijn handen probeert hij weer gevoel in zijn vingers te krijgen. Ondanks het winterse weer brengt hij het grootste deel van zijn dag buiten door. “Door de sneeuw lopen is anders”, zegt hij. “Gladder en zwaar voor je benen.” Toch blijft hij gestaag doorwandelen; alles om een beetje warm te blijven.
In Rotterdam slapen naar schatting zo’n driehonderd mensen op straat. Overdag kunnen zij terecht in de Pauluskerk voor een maaltijd, een kop koffie of gewoon een warme stoel om even uit te rusten. Maar om negen uur ’s avonds moet de kerk zijn deuren weer sluiten. Deze groep mensen kan niet terecht in de reguliere nachtopvang. Soms liggen de regels te ingewikkeld, hebben mensen geen binding met de regio, of ontbreken de juiste papieren. Voor hen blijft de straat vaak de enige optie – zelfs in de vrieskou.
Lees het volledige artikel op de website van rijnmond.nl:
