Foto van Tim ‘S Jongers, gemaakt door Peter van Beek.
Begin jaren negentig viel de Amerikaanse schrijver en advocaat Mike Godwin iets bijzonders op: naarmate een onlinediscussie langer duurt, is er altijd wel iemand die begint over de nazi’s of Hitler.
Als je het eenmaal weet, zie je die zogeheten wet van Godwin overal.
Nu ben ik net iets te bescheiden om hier een wet van ’S Jongers te introduceren, maar het valt me op dat er altijd wel iemand het basisinkomen ter tafel brengt als ik over armoede schrijf. Als ik lezingen geef over mijn boek Armoede uitgelegd aan mensen met geld kun je er een kratje bier op verwedden: bij maximaal drie vragen uit de zaal is er minstens een iemand die het ter sprake brengt.
De klassieker is ‘Basisinkomen nu!’, regelmatig creatief afgekort tot ‘Basisinkomen!’. Je weet wel, dat utopische idee van een onvoorwaardelijk bedrag dat iedere inwoner van een land krijgt boven op het eigen inkomen.
Gratis geld voor iedereen dus. Zonder voorwaarden, zonder verantwoording en daarmee zonder gedoe. Simpelweg iedere maand kassa, rechtstreeks uit de belastingpot. Wat de ontvanger met dat gratis geld doet, mag ie zelf weten.
Lees het volledige artikel op de website van de correspondent.nl:
