Op het afgesproken tijdstip staat een jongen bij de daklozenopvang op ons te wachten. Acht jaar en met de slaap nog in zijn ogen. Vijf dagen naar toverschool, mijn kinderen kunnen niets leukers bedenken. Of dat voor de jongen ook zo is, weet ik niet. Vannacht sliep hij nauwelijks. Zijn babybroertje werd steeds wakker. Al een jaar verblijft het gezin op één kamer in de opvang. De week moet nog beginnen en hij is bekaf.
Waarom is er zo weinig aandacht voor dakloosheid in Nederland? Het gesprek overstijgt zelden het gestigmatiseerde beeld dat er over dakloosheid bestaat. Uit recent onderzoek van de Hogeschool Utrecht en het Kansfonds blijkt het aantal dakloze gezinnen veel hoger dan gedacht. Het Rijk wil dakloosheid oplossen met een bewezen methode: direct huisvesten, in plaats van eerst langdurige opvang. Maar dit komt in de meeste gemeenten nauwelijks van de grond.
Lees de volledige opinie op de website van Trouw:
