René Meijborg kent als Rotterdammer het klappen van de zweep bij het werken met dakloze mensen in de Maasstad. Hij werkte als hulpverlener 25 jaar op straat. Hij begon op plekken waar ooit de meest acute straatzorg nodig was: Perron 0, de Pauluskerk en aan de Keileweg. Een tijd waarin niet alleen dakloosheid woekerde maar ook heroïneverslaving, aids en hiv.
Inmiddels werkt Meijborg als ketenregisseur bij Project 010. Dat doet hij al bijna zes jaar, vanaf de start van het project. Het project richt zich specifiek op jongeren – tussen 17 en 23 jaar – die dakloos zijn of dat dreigen te worden.
Mede gelet op wat Meijborg in decennia heeft ervaren rond straatzorg en de hulp aan dakloze mensen, is hij overtuigd van het belang van tijdig ingrijpen. Voorkomen dat jongeren en gezinnen zo beschadigd raken dat ze niet meer te redden zijn. ‘Jonge mensen van wie je ziet dat het de verkeerde kant op dreigt te gaan, meteen hulp bieden’, zo licht Meijborg toe. ‘Als je eenmaal dakloos bent, is het heel lastig om er weer uit te komen. Dus we dachten toen we startten: goed om het probleem direct bij de kop aan te pakken. Om te voorkomen dat iemand als het ware een loopbaan opbouwt als dakloze.’ Een ‘loopbaan’ die niet zelden gepaard gaat met een gang van crisisplek naar crisisplek, met veel opstaan en vooral vallen.
Lees het volledige artikel op de website van movisie.nl:
