Afbeelding ter illustratie, gemaakt met Co-pilot.
Ik werd verdrietig van een grafiekje dat het CBS vorige week publiceerde. Het statistiekbureau had aan ‘de Nederlander’ gevraagd of sommige groepen voorrang moeten krijgen bij de toewijzing van huurwoningen. En daaruit bleek dat velen maar weinig anderen meer kans op een thuis gunnen.
Eigenlijk is er alleen een lichte meerderheid voor voorrang voor mensen met ‘sociale of medische urgentie’ en voor ‘ouderen die zorg en steun nodig hebben’. Dak- en thuisloze mensen, statushouders en vluchtelingen, studenten en arbeidsmigranten hebben pech en moeten het zelf maar uitzoeken, vindt het gros van de Nederlanders. Bij al deze groepen is maximaal één op de vijf voor voorrangsregelingen.
Ik schrok vooral van het gebrek aan empathie voor dak- en thuisloze mensen. Zelfs het letterlijk ontbreken van een dak boven je hoofd, is volgens de meerderheid geen reden voor voorrang bij het verkrijgen van dat dak. Dat dakloosheid dodelijk is en dus zeer zeker een medische urgentie, kwam klaarblijkelijk bij de meesten niet op. Dat het weren van deze zeer kwetsbare mensen schuurt met het recht op wonen, waar we met z’n allen toch zo de mond vol van hebben, deert kennelijk ook niet.
Lees het volledige artikel op de website van nul20.nl:
