Gezinnen zonder fatsoenlijk dak boven hun hoofd, afhankelijk van thee en brood van de buren: vormen van armoede die Anna Custers (40) vaak tegenkwam in Afghanistan en India, waar ze ruim tien jaar werkte als ontwikkelingseconoom, onder andere voor de Wereldbank.
Maar wat betekent het om arm te zijn in een rijk land als Nederland? Custers vroeg het zich af toen ze drie jaar geleden terugkeerde, en begon als lector armoede-interventies aan de Hogeschool van Amsterdam, op zoek naar antwoorden.
“Ik zie dat armoede in Nederland fysieker wordt”, zegt Custers. “In de jaren zestig werd vooral gesproken over sociale uitsluiting: een bloemetje op tafel stond symbool voor een waardig leven. Nu zijn die normen niet alleen verschoven, mensen komen ook letterlijk basiszaken tekort.”
Wat betekent het om arm te zijn in een rijk land, vroeg Anna Custers zich af. ‘Ons sociale zekerheidsstelsel zet mensen juist klem’
Lees ook:
Hoe maak je gezondheidsverschillen kleiner? Vraag het aan de mensen die erdoor worden geraakt
De gezondheid van mensen die in armoede leven blijft ver achter op die van mensen met voldoende geld. Het lukt wetenschappers en beleidsmakers niet dat verschil te verkleinen. In Maastricht begrijpen ze waarom: je weet pas echt wat er nodig is, als je hebt ervaren hoe het is om gezond te willen leven – maar dat niet kán.
Voedselbanken Nederland ziet aantal klanten in 2025 met 7,5% stijgen
In 2025 maakten 155.600 mensen gebruik van een van de 181 voedselbanken in Nederland. Dat is een stijging van 7,5% ten opzichte van 2024, toen het om 144.750 mensen ging. Daarnaast ziet Voedselbanken Nederland dat de groep hulpvragers verandert. Steeds vaker gaat het om werkende armen, zzp’ers en AOW’ers zonder aanvullend pensioen. Voedselbanken Nederland maakt zich zorgen om deze ontwikkeling en vraagt de politiek om structurele aandacht voor het armoedebeleid.
Nieuwe regels bijstand 2026 en 2027
Mensen in de bijstand en gemeenten vinden de regels voor bijstandsuitkeringen vaak ingewikkeld, onduidelijk en streng. Sinds 2026 gelden daarom nieuwe regels. Gemeenten kunnen meer uitgaan van vertrouwen en beter rekening houden met de persoonlijke situatie van mensen.
