Wie in de Pauluskerk werkt, schrikt niet van de beelden in het nieuws. Wij kennen de mensen die in tunnels slapen, op pleinen rondhangen of bij buurtbewoners voor overlast zorgen. Mensen die alles kwijt zijn: huis, werk, gezondheid – en het geloof dat het ooit nog beter wordt.
‘Nat, onveilig en uitzichtloos’
Wij delen de zorgen van Rotterdammers die zien dat de stad achteruitgaat. Mensen die op straat belanden, raken bijna als vanzelf verslaafd. Dat is een logisch gevolg van het overleven op straat: nat, onveilig en uitzichtloos. Verdoving is voor velen de enige manier om het vol te houden. Als samenleving zouden we ons dat moeten aantrekken.
De oorzaken zijn bekend: het sociale vangnet wordt zwakker, de bureaucratie werkt verlammend en de wooncrisis maakt alles nijpender. Steeds meer mensen glijden af, vaak sneller dan hulpverleners kunnen bijhouden.
Lees het volledige artikel op de website van het AD:
