De verkiezingen van 2023 lieten iets ongekends zien: bestaanszekerheid was niet zomaar een thema, maar een nationaal gesprek dat in huiskamers, buurthuizen, media en werkvloeren tegelijk werd gevoerd. Er werd zelfs een politieke partij opgericht als hoeder van dit onderwerp. Niet één organisatie, maar de hele samenleving trok aan de bel. Mensen die niet rondkomen, professionals die vastlopen in regels, werkgevers die geen personeel kunnen vinden — iedereen voelde dezelfde urgentie.
En toch staan we nu, een formatie verder, op vrijwel hetzelfde punt als toen: het aantal mensen dat in armoede leeft is nauwelijks veranderd en het debat lijkt verstomd. Dat is politiek gezien opmerkelijk én riskant. Want een land dat economische groei nastreeft zonder bestaanszekerheid te borgen, ondermijnt zijn eigen fundamenten.
De politieke aandacht bleek vluchtiger dan de problemen zelf. Er werd het afgelopen anderhalf jaar onvoldoende geleverd. Het kabinet was te druk met zichzelf en de nieuwe partij verdween zelfs van het toneel. Dit terwijl de nood alleen maar groter is geworden.
Lees het volledige artikel op de website van binnenlandsbestuur.nl:
