De boodschap: plannen zijn een papieren tijger geworden. Een week eerder toonden de ETHOS-cijfers aan dat 7.201 mensen dakloos zijn in Den Haag, maar de aanpak bereikt hooguit 30% van hen.
Lees hieronder de volledige inspreektekst.
Voorzitter,
Het beleidskader ‘Den Haag geeft (t)huis’ is een papieren tijger geworden. De voortgangsrapportage die u vandaag bespreekt, toont aan dat de uitvoering zich nog steeds voornamelijk richt op het managen van dakloosheid. Niet op het oplossen of voorkomen ervan.
Maar voordat we verder gaan willen we graag beginnen met het geven van complimenten, oprechte complimenten. Complimenten aan al die mensen die zich binnen de gemeente dag in dag uit inzetten voor dakloze mensen.
De mensen bij het Daklozenloket, de case managers, de mensen die dagelijks geconfronteerd worden met dakloze gezinnen. De mensen die een ruimhartige permanente winteropvang mogelijk maken, extra plekken voor mensen met somatische klachten, opvang van arbeidsmigranten.
Complimenten aan hen, want ze hebben een onmogelijke opdracht gekregen. Zij werken in een systeem dat gedoemd was te falen. En dat nu ook helemaal kapot is. Een systeem dat gericht is op het managen van dakloosheid, niet op het oplossen of voorkomen ervan.
Maatregelen zijn gericht op zorg en opvang. We zijn blij dat de Ethos telling heeft plaatsgevonden. Zo zien we namelijk dat die maatregelen hooguit 30% van de 7.201 getelde dakloze mensen kan helpen. En zelfs voor hen werkt het niet. De wachtlijsten groeien. Mensen verpieteren in de opvang, omdat er geen uitstroom is. Mensen met ernstige psychiatrische problematiek worden aan hun lot overgelaten in de opvang of buiten. Steeds meer mensen verblijven buiten. In de nacht van 7 op 8 april zijn zelfs vijf kinderen op straat geteld.
Uit de Ethos telling wordt heel duidelijk dat de overgrote meerderheid van de dakloze mensen zich niet bevinden in de opvang. Als ze zich al melden voor ondersteuning vanwege dakloosheid, dan worden ze weggestuurd met de mededeling dat ze te zelfredzaam zijn. Onvoldoende zorgproblemen hebben. Althans nog niet. Slechts een huisvestingsprobleem. Terug naar een bank, een auto, een plek ergens op een vakantiepark. Onder hen bevinden zich schrikbarend veel jongeren.
We weten al dat dit niet werkt. En we weten ook wat wel werkt.
De gemene deler tussen alle dakloze mensen is namelijk dat ze geen thuis hebben en juist dat thuis is voor hen allen de basis om uit dakloosheid te geraken. Dakloosheid is geen zorgprobleem, maar een woonprobleem. We weten ook dat we veel meer moeten doen om dakloosheid te voorkomen. In 2023 is dit dan ook de kern geworden van het nieuwe beleid: Den Haag Geeft (T)Huis. Een beleid dat uitgaat van Wonen Eerst en geldt voor alle dakloze mensen.
Als we allemaal erkennen dat dakloosheid een woonprobleem is en ‘wonen eerst’ het begin van de oplossing is, humaner, effectiever, goedkoper zo u wil, dan volgt automatisch dat de hoofdverantwoordelijkheid dient te komen liggen bij de Wethouder Volkshuisvesting, diens Dienst Stedelijke Ontwikkeling en corporaties en in het verlengde daarvan de Commissie Ruimte.
Maar van die nieuwe aanpak komt niet veel terecht. Men blijft doen wat men altijd deed. En als hier geen verandering in komt, faalt ook het plan gericht op het bijsturen van de “aanpak” dat aan u is gestuurd.
In de reactie op de Ethos cijfers lijkt het alsof dakloosheid dit College maar overkomt. Er wordt gewezen naar het Rijk. Naar een spreidingswet voor dakloze mensen…
Wat we hadden willen horen? Dat dit beleid faalt. Niet door pech, maar omdat er nooit werk van is gemaakt. Dat het op deze manier kansloos is. En dat er nu radicale veranderingen komen.
Daarvoor is het wat ons betreft nog niet te laat.
Dakloosheid is oplosbaar, ook voor 2030, zoals beloofd. We weten wat ervoor nodig is. Het beleidskader biedt een uitgangspunt. We hebben zelf een lijst toegestuurd met elementen van een radicaal andere aanpak.
Wat ontbreekt is politieke urgentie en lef.
Dakloosheid is een politieke keuze. Het oplossen ervan ook.
Daarvoor kijken we overigens niet alleen naar het College, maar ook naar de Raad. Ook jullie moeten bijdragen aan het oplossen van dakloosheid! Met name binnen de Commissie Ruimte.
Het is nog niet te laat, maar, eerlijk gezegd, wel bijna…
