“Ik verblijf zelf in een safehouse,” vertelt Johan openhartig. “Een medebewoner deed al vrijwilligerswerk bij Straat Bakkie en ik wist dat het van mij verwacht werd vanuit mijn traject. Maar dit leek me ook gelijk wel iets dienstbaars — hier kan ik mensen mee helpen én ik kan er zelf voldoening uit halen.”
Na een jaar klinische opname vanwege verslaving, zocht Johan naar een manier om iets terug te geven. Via die medebewoner hoorde hij over Straat Bakkie, de koffiebar van Straat Consulaat waar mensen met en zonder huis elkaar ontmoeten. Wat begon als een verplicht onderdeel van zijn traject, werd al snel veel meer dan dat.
Een ontmoetingsplek met betekenis
Straat Bakkie is veel meer dan een gewone koffiebar. Het is een laagdrempelige ontmoetingsplek waar mensen uit verschillende werelden samenkomen. Voor dakloze mensen is het een veilige plek waar ze even op adem kunnen komen. Voor andere bezoekers is het een bewuste keuze om bij te dragen aan het verschil maken in het leven van mensen in kwetsbare situaties.
“Bij Straat Bakkie kun je met elkaar leren, een kop koffie drinken, even tot rust komen en als je dat wilt, je verhaal delen,” legt Johan uit. “Voor mij is het een tweede thuis waar ik ertoe doe.”
Van juridische brieven tot luisterend oor
Johan’s achtergrond komt hem goed van pas. “Er kwam een bezoeker met een brief van zijn advocaat. Mijn vader is strafrechtadvocaat geweest, dus ik kon die brief voor hem ontcijferen — het stond in dure, luxe taal. Ik kon het voor hem kleiner maken, gemakkelijker uitleggen en hem doorverwijzen naar onze cliëntondersteuners voor verdere hulp.”
Maar het werk gaat verder dan praktische ondersteuning. “Er zijn ook mensen die gewoon puur een luisterend oor willen. Dakloze bezoekers moeten het even kwijt. Je ziet daarna wel weer wat ontspanning in hun gezicht terugkomen. Dat vind ik zelf wel prettig om te zien.”
Dit is precies waar Straat Bakkie voor staat: een plek waar het eerste contact met ondersteuning vaak wordt gelegd, vaak op het moment dat iemand er nog niet aan toe is om ‘hulp te vragen’, maar wel een kop koffie accepteert en een gesprek aanknoopt.
De kunst van welkom heten
Voor veel bezoekers zijn Johan en zijn collega-vrijwilligers misschien wel de enigen die echt naar hen luisteren op een dag. Die verantwoordelijkheid voelt hij. “Voor mijzelf voelt het heel waardevol. En gelukkig sta ik er niet alleen voor — ik heb collega’s die ik kan inseinen, zoals de cliëntondersteuners bij Straat Consulaat. Samen kunnen we mensen verder helpen.”
Johan heeft zijn eigen manier ontwikkeld om iedereen welkom te laten voelen. “Ik spreek iedereen met ‘u’ aan. Of je nu een bezoeker met een thuis bent, of een bezoeker zonder thuis. Dat trek ik als grens voor mezelf, zodat alle mensen zich even belangrijk voelen. Ik probeer dakloze bezoekers ook met een open houding te benaderen. Van sommige mensen weet ik bijvoorbeeld hoe ze hun koffie willen — dan maak ik die gewoon als ik hen aan zie komen. Zodat mensen zich extra thuis voelen.”
Herkenning en herstel
Als iemand die nu een jaar clean is, herkent Johan veel van wat hij ziet. “Het geeft mij ook een soort spiegel — dit had mij ook kunnen overkomen. Ik probeer dat te relativeren en hou wat ik hier zie en hoor voor mezelf.”
Het werk helpt hem ook in zijn eigen traject. “Ik wilde specifiek hier iets doen omdat ik iets kon betekenen voor anderen en het leek me waardevol. Voor mensen die echt hulp nodig hebben. Om daar een schakel in te kunnen zijn geeft mij ook voldoening. Ik hoop dat het voor dakloze mensen een tussenschakel kan zijn naar hulp en naar een goede, positieve toekomst.”
Een veranderd beeld
Johan’s beeld van dakloosheid is volledig veranderd sinds hij bij Straat Bakkie werkt. “Ik kom uit Friesland en daar heb ik vrij weinig dakloosheid gezien. Ik had een heel sterk stereotype beeld — wat ook door de maatschappij geschetst wordt. Dat is voor mij nu volledig veranderd.”
“Ik ben nu veel minder naar het uiterlijk gaan kijken, maar meer naar de persoon erachter. Door in gesprek te gaan kun je echt zien wat de ware aard is.” Want dat is precies het punt: je kunt simpelweg niet zien of iemand dakloos is. Het stereotype beeld klopt niet met de werkelijkheid.”
Van helper tot hulpvrager
Wat Johan’s verhaal extra bijzonder maakt: ook hij kent woononzekerheid. Na zijn periode in het safehouse moest hij zelf op zoek naar een woonplek. Via medebewoners vond hij een tijdelijke oplossing. Iemand die dagelijks anderen helpt bij Straat Bakkie, staat zelf ook voor dezelfde uitdaging.
“Stap over die drempel heen”
Voor potentiële vrijwilligers heeft Johan een duidelijke boodschap: “Meld je aan, probeer het. Het is waardevol, je kan van betekenis zijn. Het kan jezelf ook helpen. Doe iets goeds voor de maatschappij, voor de bewoners van Den Haag die in een lastige situatie zitten. Je kunt groeien en verschillende kanten van de maatschappij zien — de goede en de mindere. Het draait niet alleen om jezelf, maar ook om anderen.”
En voor mensen die nog twijfelen om langs te komen: “Stap gewoon over die drempel heen — misschien over je persoonlijke drempel. Ga gewoon eens kijken en wellicht volgt er een gesprek. Dan verandert het hele beeld van dakloosheid ook. Dakloze mensen kiezen hier niet voor. Ze willen wel graag hulp, maar komen gewoon in deze situatie terecht.”
Johan’s verhaal toont aan hoe Straat Bakkie bruggen bouwt tussen mensen met en zonder huis. In de koffiebar aan de Torenstraat komen dagelijks verschillende werelden samen, ontstaan gesprekken die er anders niet zouden zijn, en wordt het fundament gelegd voor echte verandering — zowel voor dakloze mensen als voor de bredere samenleving.
Straat Bakkie is dagelijks geopend aan de Torenstraat 35A in Den Haag. Wil je ook vrijwilliger worden? Kijk op hier straatconsulaat.nl of loop gewoon binnen voor een kop koffie en een gesprek.
