‘De Tweede en Eerste Kamer vragen opnieuw om extra maatregelen tegen dakloosheid. De Eerste Kamer wil dakloosheid zelfs uitbannen. Dat is een ambitie die alle steun verdient. Maar wie dakloosheid echt wil beëindigen, kan niet blijven steken in nieuwe actieplannen, pilots en goede bedoelingen. Dan moet het kabinet doen wat al jaren bekend is: zorgen dat mensen een betaalbare woning kunnen krijgen voordat zij op straat belanden. Dat is hard nodig. Het doel van nul dakloosheid in 2030 raakt steeds verder uit beeld. Sterker nog: terwijl dat jaartal dichterbij komt, groeit het aantal mensen zonder thuis.
De vraag is niet of de ambitie hoog genoeg is. De vraag is of we bereid zijn de consequenties ervan te accepteren. Wie nul dakloosheid serieus neemt, moet dakloosheid niet langer behandelen als een zorgprobleem aan het einde van de keten, maar als een woon- en bestaanszekerheidsprobleem dat veel eerder begint.
Lees de volledige column op de website van Valente.nl:
