‘Het zijn vooral ook de kinderen waar ik me zorgen over maak’, zegt Nicole Karels en schetst desgevraagd een niet ongewone situatie in de Amsterdamse gezinsnoodopvang De Westlander. ‘Moet je je voorstellen: een moeder, een jochie van veertien, een meisje van acht en nog een baby in een kleine kamer die vooral door stapelbedden wordt bezet. Dat kan een maand. Dat kan misschien drie maanden. Maar met deze woningmarkt, zomaar drie jaar… dan verdwijnt de hoop.’
Karels, nuchter mens met lange ervaring in een tbs-kliniek, leidt nu al meer dan vier jaar de vier noodopvanglocaties van HVO-Querido voor dakloze gezinnen in Amsterdam en windt er geen doekjes om. De Kanttekening heeft in voorgaande interviews de hulp aan daklozen al beschreven als onhoudbare situatie, ondanks de niet aflatende inzet van onder meer De Regenboog Groep. De opvang van dakloze gezinnen, waar HVO-Querido al het mogelijke voor doet, stemt, zacht gezegd, helemaal niet tot vrolijkheid. De Westlander biedt plek aan 24 gezinnen. Tijdelijke huisvesting is met nadruk de bedoeling, maar in praktijk onhaalbaar. Het is een grijze, zes verdiepingen tellende flat met containerunits eronder en hekwerk eromheen. ‘Voor zo’n jongen in de puberteit is dit echt geen plek om zicht op een betere toekomst te ontwikkelen’, zegt Karels.
Kees het volledige artikel op de website van dekanttekening.nl:
