Veel tijd heeft sociaal raadsvrouw Özlem Bayar niet voor een gesprek. Om precies te zijn zesentwintig mensen hebben zich vanochtend aangemeld voor het spreekuur, ‘sommigen al om zes uur vanochtend’. De wachtkamer van ontmoetingscentrum Amira aan de Bos en Lommerweg zit vol. De meesten hebben brieven in de hand, meestal van de gemeente. Ze komen bij Raad is Daad voor juridisch advies. Maar, zegt Bayar, ‘we sturen ze niet door naar het volgende loket, we dóen het ook’. Waarmee ze bedoelt: formulieren invullen, aanvragen doen, instanties bellen.
Een vrouw spreekt Bayar aan in het Turks en bedankt haar. “Ik heb een koelkast voor haar geregeld, via een fonds”, verklaart Bayar. Volgens haar is de gemeente streng in het beoordelen van verzoeken voor de zogenaamde regeling ‘witgoed bij nood’. Aanvragers krijgen standaardbrieven terug met daarin het advies om te sparen of een lening af te sluiten. “Terwijl je zou verwachten dat ze schulden juist willen voorkomen.”
Lees het volledige artikel op de website van dewestkrant.nl:
