In de eerste week van januari kruipt de kou tot diep onder je huid. Verse sneeuw kraakt onder de gympen van Wilbert als hij een heuvel opklimt in een park in de Utrechtse wijk Overvecht-Noord. Met een zaklamp schijnt hij tussen besneeuwde bosjes. Achter een schutting van winkelkarren, stukken zeil en onder een stapel dekens ligt iemand.
‘Hoe gaat het?’ vraagt Wilbert.
‘Goed’, bromt een mannenstem.
‘Wil je niet naar binnen?’
‘Nee.’
Wilbert haalt zijn schouders op en loopt de heuvel af. Hij kent deze man, die is altijd dwars. Het is de vierde avond dat Wilbert als hulpverlener van stichting De Tussenvoorziening samen met vrijwilligers van het Rode Kruis in een witte bus Utrecht doorkruist. Ze zoeken naar de laatste dakloze mensen die nog buiten zijn. Met min acht kan dat levensgevaarlijk zijn.
Lees het volledige artikel op de website van de groene.nl:
