Wie aan dakloosheid denkt, ziet al snel iemand op een bankje in de binnenstad of slapend in een portiek. Maar dat beeld klopt maar voor een klein deel van de werkelijkheid. Een veel grotere groep leeft in wat onderzoekers ‘verborgen dakloosheid’ noemen: mensen die van bank naar bank gaan, tijdelijk bij familie slapen, in een auto wonen of verblijven op een vakantiepark. Ze zijn niet geregistreerd als dakloos, maar ze hebben ook geen stabiele, veilige woonplek.
‘Ik zag er verzorgd uit’
Kim Dokter weet als geen ander hoe dat voelt. Vanaf haar zestiende tot haar eenentwintigste verkeerde zij in die situatie. ‘Vijf jaar lang leefde ik op verschillende plekken. Ik was gewoon een middelbare scholier – ik ging zelfs naar het gymnasium en heb in die tijd al een hbo-diploma gehaald. Ik stond ook gewoon ergens ingeschreven, bij begeleid wonen of soms nog bij mijn ouders. Ik zag er verzorgd uit. Aan de buitenkant zagen mensen een student met vrienden en werk, niet iemand die dakloos was.’
Lees het volledige artikel op de website van rtvnoord.nl:
