Dakloze man in auto. Beeld Kansfonds.
Hij zit er pas een paar weken. Op hetzelfde stoepje. Zelfde mooie jas. Zelfde plastic tas naast zich. Bekertje om de muntjes op te vangen. Maar er is iets dat mensen opvalt: deze nieuwe dakloze ziet er gezond uit. En dus beginnen de gefluisterde, snelle conclusies:
‘Zo slecht zal hij het wel niet hebben.’
‘Misschien is hij helemaal niet echt dakloos.’
‘Deze luie donder moet gewoon gaan werken voor z’n centen.’
Geen magere, vieze man
Dakloosheid heeft geen standaardgezicht, weet onderzoeker Gercoline van Beek, onderzoeker binnen het Kenniscentrum Sociale Innovatie van Hogeschool Utrecht. ‘Iemand kan gisteren nog een baan hebben gehad. Vorige maand nog in een appartement hebben gewoond. Tot een scheiding, ontslag, burn-out of oplopende schulden ervoor zorgden dat de bodem ineens onder zijn bestaan verdween.’
‘En mooie kleren betekenen niet dat je een veilige plek hebt om te slapen’, weet Van Beek. ‘Niet dat je je kunt douchen. Dat je weet waar je morgen terechtkunt. Niet dat je geen honger hebt naar rust, stabiliteit en menselijke waardigheid.’
Lees het volledige artikel op de website van trajectum.hu.nl:
