Steven (nu 38) komt in 2002 als tiener naar Nederland, gevlucht voor burgeroorlog in Sierra Leone. Hij komt terecht in opvang voor minderjarige vluchtelingen in Maastricht. Daar leert hij Nederlands, gaat naar school en probeert een leven op te bouwen. ‘Op school leerde ik snel de taal’, vertelt hij.
Maar zodra hij achttien wordt, moet Steven de opvang verlaten en zelfstandig woonruimte zoeken. Zonder netwerk, kennis van het systeem of begeleiding blijkt dat vrijwel onmogelijk. Na enkele weken wordt er alsnog een kamer geregeld, maar de rust blijkt tijdelijk wanneer hij een brief ontvangt van de IND: hij moet Nederland verlaten binnen 24 uur. Hij is jong, kent nauwelijks mensen en weet niet wat hij moet doen. ‘Ik bleef gewoon in die kamer,’ zegt hij; ‘ik had nergens om naartoe te gaan.’
Lees het volledige artikel op de website van valente.nl:
