Voor het onderzoek zijn gegevens geanalyseerd van 8.511 deelnemers van de English Longitudinal Study of Aging en 22.605 deelnemers van de Canadian Longitudinal Study on Aging. Alle deelnemers waren tussen de 50 en 85 jaar oud. De analyses richtten zich op uiteenlopende aspecten van lichamelijk functioneren, waaronder loopsnelheid, handknijpkracht, longfunctie, gehoor en problemen met dagelijkse activiteiten zoals aankleden, wassen en eten.
Mensen met minder vermogen scoorden op vrijwel al deze onderdelen slechter en verloren tijdens het ouder worden sneller mobiliteit en zelfstandigheid dan vermogendere leeftijdsgenoten. Die verschillen bleven bestaan nadat rekening was gehouden met chronische aandoeningen, gewicht en leefstijlfactoren zoals roken.
15 jaar verschil in Engeland
De kloof was het grootst in Engeland. Zo had een 60-jarige Engelsman of -vrouw uit de minst vermogende groep gemiddeld dezelfde loopsnelheid als een 75-jarige uit de meest vermogende groep. Dat komt neer op een verschil van ongeveer vijftien jaar in functionele veroudering. In Canada bedroeg dat verschil ongeveer negen jaar.
Ook kwamen verschillen tussen mannen en vrouwen naar voren. Vrouwen met het laagste vermogen hadden meer moeite met bewegen en dagelijkse activiteiten dan mannen in dezelfde sociaaleconomische groep. Tegelijkertijd hadden zij een betere longfunctie.
Lees het volledige artikel op de website van scientias.nl:
