Foto ter illustratie. Robin staat niet op de foto.
Robin was twee keer dakloos. Op zijn vijftiende, toen hij door de verslaving van zijn moeder niet meer thuis kon wonen. En op zijn vijfentwintigste, toen hij zijn studentenwoning verloor.
Vandaag, woensdag 18 november, spreekt hij in bij de Commissie Ruimte van de Haagse gemeenteraad, namens de Achterban Jongeren van Straat Consulaat. Zijn boodschap: zorg dat het actieplan jongerenhuisvesting niet in de la verdwijnt. Bouw woningen, geen opvangbedden.
Hieronder lees je zijn volledige inspreektekst.
Mijn verhaal
Mijn naam is Robin. Ik ben 26 jaar en ik spreek vandaag namens de Achterban Jongeren van het Straat Consulaat en voor de jongeren die dakloos zijn of dreigen te worden.
Ik heb op twee momenten in mijn leven ervaren wat het betekent om geen eigen thuis te hebben. Toen ik 15 was, kon ik door de verslaving van mijn moeder niet meer thuis wonen. Uiteindelijk heb ik een jaar bij mijn dominee kunnen verblijven.
Op mijn 25e gebeurde het opnieuw. Door een huurachterstand en mijn campuscontract ben ik uit mijn studentenwoning gezet. In die periode speelde ook mijn eigen verslavingsproblematiek. Ik ben toen opgenomen geweest in een verslavingskliniek en heb daarna in een safehouse kunnen wonen.
Wat beide periodes mij hebben geleerd, is hoe belangrijk een stabiele woonplek is voor je bestaanszekerheid. Zonder een veilige basis is het moeilijk om je eigen leven te leiden, aan je herstel te werken en toekomstperspectief op te bouwen.
Inmiddels gaat het gelukkig een stuk beter. Ik woon nu antikraak, waar ik anderhalf jaar kan verblijven. Dat geeft me tijdelijk rust en ruimte om verder aan mijn zelfstandigheid te werken. Tegelijkertijd blijft er onzekerheid over wat er daarna komt. Uiteindelijk hoop ik door te kunnen groeien naar een duurzame, zelfstandige woonplek.
1.723 dakloze jongeren in onze regio
Ik ben niet de enige. Bij de laatste ETHOS-telling in Den Haag bleek dat in onze regio 28% van alle dakloze mensen tussen de 18-27 jaar zijn. Dat zijn 1.723 getelde dakloze jongeren.
De ETHOS-telling laat ook zien dat maar 10% van alle dakloze mensen in Den Haag op straat verblijven en 20% in een opvang zit. De overige 70% verblijft in andere precaire situaties, zoals bij vrienden en familie op de bank, in auto’s, kelderboxen of oude caravans. Dit geldt ook voor jongeren. Als we dakloosheid willen oplossen, dan moeten we ons ook richten op deze 70%.
Het actieplan jongerenhuisvesting
Er ligt nu een actieplan jongerenhuisvesting. Daar zijn wij blij mee. Vooral omdat er met actielijn 3 aandacht is voor jongeren die dakloos zijn of in een kwetsbare situatie zitten. Wij hebben als Achterban Jongeren, samen met andere jongeren uit de stad, meegedacht over dit plan. En we herkennen ons verhaal erin.
Maar een plan is pas iets waard als er iets mee gebeurt. Daarom vragen wij om ervoor te zorgen dat dit plan niet in de la verdwijnt. Maar dat er de komende jaren concrete projecten uit voortvloeien, waarmee jongeren die nu dakloos zijn, gehuisvest worden.
Een voorbeeld. In het plan staat dat de gemeente wil meewerken aan initiatieven zoals 1828, een organisatie die betaalbare jongerenwoningen bouwt, zoals in Gouda. Goed dat Den Haag dit voorbeeld wil volgen, maar spreek ook af dat 30% van deze woningen naar dakloze jongeren gaat.
Opvang is niet de oplossing
In het coalitieakkoord staat veel aandacht voor 2.500 opvangplekken en 500 tijdelijke woningen. We snappen waarom: er moet nú iets gebeuren, maar met opvangplekken en tijdelijke plekken help je dakloze mensen niet.
Kijk naar de ETHOS-telling, die maar liefst twee keer genoemd wordt in het nieuwe coalitieakkoord. De ETHOS-telling laat ons zien dat iemand die in de opvang verblijft, nog steeds dakloos is. Met meer opvangplekken verplaats je mensen dus alleen van de ene dakloze situatie naar de andere. Van de bank bij een vriend, naar een bed in de opvang. In onze regio verblijven veruit de meeste dakloze jongeren bij vrienden of familie op de bank of in andere situaties. Niet in de maatschappelijke opvang of op straat.
Ik heb zelf ervaren hoe het is om afhankelijk te zijn van tijdelijke woonplekken. Zowel op mijn vijftiende als op mijn vijfentwintigste had ik geen eigen thuis. Ook binnen het beschermd wonen en nu antikraak weet je dat je verblijf tijdelijk is. Dat geeft weliswaar een dak boven je hoofd, maar geen echte woonzekerheid. Het is moeilijk om plannen te maken voor de toekomst en aan je zelfstandigheid te werken als je niet weet waar je over een tijdje terechtkunt. Je blijft afhankelijk van anderen en mist een vaste basis om je leven op te bouwen.
Wat wel werkt, is Wonen Eerst:
eerst een eigen, vaste woning, en vanuit daar de hulp inzetten die nodig is om die woning te behouden. Rotterdam laat nu zien dat het kan: jongeren die dakloos zijn, worden daar nu binnen 1 tot 3 maanden gehuisvest via Wonen Eerst. Het actieplan zegt het zelf: elke euro die je in Wonen Eerst stopt, levert de samenleving 2,50 euro op aan minder zorg, veiligheid en sociale kosten.
Daarom vragen we: steek de tijd, het geld en de moeite in permanente woonplekken. Niet in nog meer bedden in de opvang.
Onze oproep
Afsluitend roep ik namens de Achterban Jongeren op:
- Zorg ervoor dat dit plan niet in de la verdwijnt. Dat de plannen gerealiseerd gaan worden, óók voor de jongeren die nu dakloos zijn.
- Ten tweede: Wij hebben met de Achterban Jongeren, en met andere jongeren uit de stad, tijd en energie gestoken in dit plan. Het coalitieakkoord laat zien dat de wil er is om dakloosheid echt op te lossen. We vragen u om daarin samen op te trekken en met ons te blijven samenwerken. We hopen ook dat we snel met de gemeente in gesprek kunnen over concrete bouwplannen die bijdragen aan woningen voor dakloze jongeren.
- Tot slot: landelijk is al gezegd dat de ambitie om in 2030 geen dakloze mensen meer te hebben niet haalbaar is. Hoe mooi zou het zijn als Den Haag laat zien dat het wél kan? Dat Den Haag als eerste grote stad in Nederland, dakloosheid nagenoeg heeft opgelost. Op een menselijke en waardige manier.
Wij geloven echt dat de hele stad daarvan opknapt.
Dank u wel.
Lees ook:
“Waarom komen we pas in actie als jongeren al dakloos zijn?”
Collega Pleun te zien in expositie 10 jaar Schuldenlab070 Onze collega Pleun Usman is te zien in de expositie 'Momenten waarop het kantelde', ter ere van het tienjarig bestaan van Schuldenlab070. In de tentoonstelling vertelt zij hoe Upstream — het preventieprogramma...
Petitie dakloosheid aangeboden aan Tweede Kamer: ‘Laat mensen niet twaalf jaar wachten’
Meer dan vijftig organisaties, waaronder Straat Consulaat, vroegen de Tweede Kamer gisteren om dakloosheid als woonprobleem aan te pakken. Tijdens de overhandiging van de petitie #NietWachtenMaarWonen deelden Ashadevie en Britney, twee mensen met ervaringskennis uit...
Inspraak voortgangsverslag dakloosheid: “Als we blijven doen wat we altijd al deden, zal er niks veranderen”
Op donderdag 15 oktober sprak onze directeur Marlies Filbri in bij de gemeenteraad over het voortgangsverslag dakloosheid in Den Haag. Ze is blij dat het nieuwe college een doorbraak in de aanpak van dakloosheid een topprioriteit noemt, en heeft daarbij één duidelijke...





