Met verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Jeisson. Hij overleed op 5 juni 2026 op 41-jarige leeftijd.
Jeisson zette zich als ervaringskenner op verschillende manieren in voor de belangen van mensen die te maken hebben met dakloosheid. Via Limor raakte hij vijftien jaar geleden betrokken bij het kapstokoverleg van het Straat Consulaat. Toen later het project Achterban Werkt van start ging, solliciteerde hij op een van de eerste vacatures. Daarmee stond hij aan de basis van een initiatief dat voor veel mensen van grote betekenis is geweest. Na een periode waarin hij uit beeld raakte, wist Jeisson ons later weer te vinden. Hij wilde zich opnieuw inzetten en werd aangenomen als belangenbehartiger.
Ook in onze koffibar, Straatbakkie, was Jeisson een vertrouwd gezicht. Daar zagen we hem vaak binnenkomen voor zijn vertrouwde latte macchiato en een goed gesprek.
Afgelopen december nam Jeisson afscheid van zijn vrijwilligerswerk om zich meer te richten op zijn passie voor pianospelen. We hopen dat hij daar nog veel plezier en voldoening uit heeft gehaald.
Wij wensen iedereen die Jeisson heeft gekend veel sterkte toe bij dit verlies.
Lees ook:
Column Maarten Hijink: ‘G4-burgemeesters hebben gelijk – maar kunnen zelf óók meer doen’
De burgemeesters van de vier grote steden luiden de noodklok over de almaar sneller groeiende dakloosheid in ons land. Ze hebben gelijk, zegt Maarten Hijink, directeur Valente.
Dakloos in Montfoort: “Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd”
Ze is ondernemer, woont en werkt in Montfoort en leidde tot voor kort een zelfstandig bestaan. Toch heeft Sandra* momenteel geen huis of eigen plek om te slapen. Ze is afhankelijk van mensen om haar heen die tijdelijk hun deur voor haar openen en sliep al twee keer noodgedwongen in haar auto. Haar ervaring roept een bredere vraag op: wat gebeurt er eigenlijk wanneer je als inwoner van Montfoort dakloos wordt?
‘Het wordt ieder jaar grimmiger’: 24 uur tussen de daklozen van Tilburg
Het is kwart voor negen ’s ochtends en naast het drukke fietspad in het Tilburgse stationsgebied ligt iemand op de grond te slapen, terwijl fietsers voorbijschieten. De sportschoenen staan bij het hoofd, een slaapzak is uitgerold en een uitgeklapte paraplu dient als huisje. Hij is lang niet de enige, merkt verslaggever Bas Vermeer als hij 24 uur door de stad trekt.
