Dilay wordt over een maand achttien, maar 2 maanden geleden moest ze haar spullen al in verhuisdozen aan het stoppen. “Ik vind het irritant dat ik toen al moest inpakken van mijn begeleiders. Mijn begeleiders dachten dat ik daardoor minder stress zou krijgen, maar ik kreeg er juist meer stress van.”
Op haar veertiende kwam Dilay terecht in een jeugdzorginstelling, toen haar moeder ongeneeslijk ziek werd en haar vader niet voor haar kon zorgen. Ze woont inmiddels 3 jaar in de open instelling, die voor haar echt als thuis voelt. “Het is de beste plek waar ik heb gewoond binnen de jeugdzorg. Ik heb hiervoor eventjes in een gesloten instelling en een crisisafdeling gewoond.”
Zicht op een nieuwe woonplek met de juiste begeleiding heeft ze nog niet, maar er lopen wel aanmeldingen voor nieuwe woonplekken met begeleiding. Eén ding is zeker: ze moet sowieso weg uit de instelling waar ze nu woont zodra ze achttien wordt. “Ik heb een lijst met mogelijke woonplekken gekregen van mijn begeleiders, maar ik kan daar nog helemaal niks mee, omdat ik nog geen WLZ- of WMO-indicatie heb.”
Lees het volledige artikel op de website van pointer.kro-ncrv.nl:
