Het doel is om David (52) te spreken over zijn situatie als economisch dakloze, een snelgroeiende risicogroep. Het Passantenpension is er speciaal voor hen. Het is een tijdelijke woonplek voor mensen, tot een zekere zelfredzaamheid in staat, die hun woning zijn kwijtgeraakt door financiële problemen, bijvoorbeeld als gevolg van een scheiding of het verlies van een baan. Zij kunnen daar maximaal zes maanden een gemeubileerde kamer huren. En niet zelden is dat, gezien de dagelijkse realiteit van economische dakloosheid, een zeer noodzakelijke reddingsboei.
‘Ik ben hier naartoe gekomen vanwege mijn petekind’
David twijfelt of hij zijn verhaal wil vertellen, maar er van verzekerd dat hij niet gefotografeerd wordt en ik een fictieve naam zal gebruiken, wil hij toch een enkele vraag beantwoorden. We zitten op een bankje buiten. Hij blijkt een welbespraakte man die niet de indruk maakt zwaarwegende psychische problemen te hebben. En afgezien van de sigaret die hij rookt, duidt er niets op verslaving. Waarmee hij dan ook voldoet aan de vereisten van het Pension.
Lees het volledige artikel op de website van dekanttekening.nl:
