Eigen schuld, dikke bult: dakloze mensen hebben het aan zichzelf te danken dat ze geen huis hebben.
Zo’n hardnekkig stereotype bepaalt niet alleen hoe veel mensen kijken naar medeburgers zonder huis, maar ook hoe ze worden behandeld door zorgverleners. Over dit vooroordeel geeft emeritus-hoogleraar Gezondheidsverschillen Maria van den Muijsenbergh op maandag 15 juni een lezing in LUX. Ook cultuurpsycholoog Gijs Bijlstra en ervaringsdeskundige Miquel Roest komen aan het woord.
Weinig invloed
In haar eigen praktijk zag de gepensioneerde huisarts en hoogleraar hoe patiënten hun woning verloren. ‘De traditionele groep dakloze mensen bestaat vooral uit mannen die een zware jeugd hebben gehad’, zegt ze. ‘Ze komen vaak uit de jeugdzorg en weten niet hoe het voelt om liefde te krijgen. Dan gaan ze middelen gebruiken en glijden ze verder af.’
Lees het volledige artikel op de website van voxweb.nl:
