Den Haag heeft sinds kort een nieuwe wethouder Wonen: Co Engbers. Voor Straat Consulaat is dit een belangrijke ontwikkeling, omdat dakloosheid in de kern een woonprobleem is. Toch wordt de aanpak van dakloosheid nog altijd vooral gezien als verantwoordelijkheid van Maatschappelijke Opvang, niet van Wonen.
Het resultaat van deze verkeerde focus? Dakloosheid neemt toe in plaats van af. Jongeren kwijnen jaren weg in de opvang, gezinnen zitten maandenlang in hotelkamers en een grote groep dakloze mensen is helemaal niet in beeld bij de gemeente.
We hebben wethouder Engbers daarom een brief gestuurd met concrete voorstellen om dakloosheid een expliciet doel te maken van woonbeleid. Want als we dakloosheid echt willen oplossen voor 2030, moeten de woonpartijen – inclusief woningcorporaties – veel meer verantwoordelijkheid nemen.
Lees ook:
Frank van der Schee vond zijn roeping op straat
Onderstaand verhaal is opgetekend door Jeske Jongerius, vlak voor de levensbeeïndiging van Frank. Op 21 april 2026 is Frank overleden.
‘Ik heb het eerste deel van mijn leven flink gefeest en er een zooitje van gemaakt. Maar daarna heb ik met mijn ervaringen wel wat kunnen betekenen. Ik ben niet ontevreden.’
Frank van der Schee (57 jaar), straatadvocaat en ervaringsdeskundige in dakloosheid, blikt in aanloop naar zijn levensbeëindiging terug op zijn leven. Zelfregie is voor hem leidend, tot aan het einde. Over een paar weken verwacht hij afscheid te nemen. ‘Dat doe ik dan niet met een slecht gevoel. Dat had ik dertig jaar geleden niet verwacht.’
