web analytics

Scheefwoners hard aanpakken: voelt lekker, lost niks op

Scheefwoners hard aanpakken: voelt lekker, lost niks op
Het is een terugkerend thema: om de wooncrisis aan te pakken, richten politici hun pijlen eens in de zoveel tijd op scheefwoners. Op mensen dus, die in een sociale huurwoning wonen, maar daar inmiddels te veel voor verdienen.

Vorige week kondigde woonminister Elanor Boekholt-O’Sullivan (D66) aan dat het kabinet de huurverhoging voor scheefwoners, die woningcorporaties nu al mogen doorvoeren, verplicht wil maken. Behalve naar het inkomen wil het kabinet ook gaan kijken naar het vermogen van mensen die een sociale huurwoning willen, en controleren of deze potentiële huurders niet óók een eigen huis bezitten.

Op die manier kunnen de sociale huurwoningen die er zijn, op een rechtvaardige manier worden gebruikt, schrijft de minister in een brief aan de Tweede Kamer.*

Dit lijkt logisch, want het voelt oneerlijk: iemand met een relatief hoog inkomen of een dikke spaarrekening houdt een woning bezet die eigenlijk bestemd is voor mensen die weinig verdienen. Wie eenmaal een sociale huurwoning weet te bemachtigen (een hele prestatie met wachttijden die al snel tien jaar bedragen), hoeft immers niet meer te verhuizen als ‘ie later toch meer gaat verdienen dan toegestaan.

Lees het volledige artikel op de website van de Corresondent:

Scheefwoners hard aanpakken: voelt lekker, lost niks op

Lees ook:

Share This