In Utrecht kunnen lang niet alle daklozen binnen slapen. Alleen als het vriest is er plek voor iedereen. Op de Savannahweg staan bedden voor 175 mannen die normaal onder een brug of in verlaten panden slapen. Ongedocumenteerden, arbeidsmigranten en anderen die normaal buiten zijn vinden hier bescherming tegen de kou. Ondanks hun moeilijke situatie delen bewoners zoals Allison, die zijn studentenkamer verloor, en Mihai, die zijn baan als tomatenplukker kwijtraakte, hun verhalen van hoop en doorzettingsvermogen. De opvang biedt hen een kans om even te ontsnappen aan de straat en opnieuw een stap richting stabiliteit te zetten.
Méér video’s
{Video} Lala leefde op straat in Rotterdam: dit is zijn verhaal
In deze driedelige YouTube-serie van Rijnmond.nl bouwen ze verder op het Vriendenboekje van Rijnmond, waarin dakloze mensen in Rotterdam op straat geïnterviewd werden. Daar leerden we ze al een beetje kennen – hun favoriete muziek, herinneringen, dromen – en kregen ze een gezicht. In deze serie gaan we een stap verder. We nemen de tijd om echt goed naar hun verhalen te luisteren: waar ze vandaan komen, wat ze hebben meegemaakt en hoe hun leven er nu uitziet.
{Video} Hulporganisatie in Amsterdam ziet meer dakloze moeders met kinderen
Vorig jaar meldde één dakloos geworden moeder met jonge kinderen zich bij Anja Matyjaszczuk van stichting Different Colors. Dit jaar zijn dat er dat, in nog geen vier maanden tijd, al zeven. Officiële cijfers voor dit jaar zijn er nog niet, maar de trend die Anja ziet, sluit aan bij wat er de afgelopen jaren al te zien is: een toenemend aantal dakloze gezinnen in de stad, van wie het merendeel bestaat uit alleenstaande moeders met kinderen.
{Video} Delilah en haar dochter dreigen dakloos te worden: ‘Dalijk staan we op straat’
Lees ook:
Frank van der Schee vond zijn roeping op straat
Onderstaand verhaal is opgetekend door Jeske Jongerius, vlak voor de levensbeeïndiging van Frank. Op 21 april 2026 is Frank overleden.
‘Ik heb het eerste deel van mijn leven flink gefeest en er een zooitje van gemaakt. Maar daarna heb ik met mijn ervaringen wel wat kunnen betekenen. Ik ben niet ontevreden.’
Frank van der Schee (57 jaar), straatadvocaat en ervaringsdeskundige in dakloosheid, blikt in aanloop naar zijn levensbeëindiging terug op zijn leven. Zelfregie is voor hem leidend, tot aan het einde. Over een paar weken verwacht hij afscheid te nemen. ‘Dat doe ik dan niet met een slecht gevoel. Dat had ik dertig jaar geleden niet verwacht.’
